انعطاف پذیری، سرعت تغییر و نوآوری از جمله ویژگی های شرکت های موفق در زمان موثر است. شرکت های فعلی به منظور بقا حتی برای یک دهه باید پیوسته تغییر کنند، اما تغییر به تنهایی کافی نیست. تغییر باید مبتنی بر گردآوری داده های مناسب از محیط خارجی و داخلی و تبدیل آن ها به دانش باشد. مهارت های مدیریت دانش فردی از جمله مهارت ها و توانمندی های ضروری مدیران در شرکت های دانش بنیان است؛ بنابراین هدف این مقاله بررسی تاثیر مدیریت دانش شخصی بر فرهنگ و عملکرد نوآورانه در شرکت های دانش بنیان فعال در شهر سنندج در سال 1396 است. پژوهش حاضر از نگر روش شناسی از نوع پیمایشی-کاربردی و مبتنی بر روش های توصیفی-زمینه یابی است. داده های مورد نیاز از طریق ترکیب و تجمیع چندین پرسش نامه استاندارد با در نظر گرفتن اصلاحات صوری گردآوری شده است. اعتبار محتوای عوامل احصا شده با نظر خبرگان و سپس اعتبار سازه آزمون با استفاده از روش های تحلیل عاملی تایید شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات گردآوری شده از روش حداقل مربعات جزئی استفاده شد. نتایج بیان گر تایید تمامی فرضیه های پژوهش و تاثیر مثبت و معنی دار مدیریت دانش شخصی بر فرهنگ نوآورانه و عملکرد نوآورانه در مدل پژوهش است. در پایان نیز پیشنهادهایی در ارتباط با متغیرهای پژوهش ارائه شده است.

شهر یزد در چشم انداز توسعه خود با موانع طبیعی فراوانی روبه روست و تجربه توسعه شتابندهو ناپایدار دهه های اخیر آن حاکی از این است با روش های موسوم به توسعه صنعتی، توسعه پایدارآن در معرض تهدید است. تاریخ دامنه دار این شهر حاکی از نوعی فرهنگ سازگاری با اقلیم و نوآوری های ساکنان آن در توسعه متوازن و متناسب با محدودیتهای اقلیمی است. معماری و شهرسازی و نظامواره آب و قنات و فرهنگ همزیستی مسالمت آمیز به عنوان مهم ترین تجلیات ممتاز این شهر که از سوی یونسکو به ثبت جهانی بافت تاریخی انجامیده است. در کنار خرده فرهنگ های گوناگونی که این زیست بوم چند هزار ساله را تاکنون پاسداری نموده است می تواند دست مایه توسعه فرهنگ محور این شهر برای بهره برداری بهینه از دارایی های فرهنگی خود در مسیرتوسعه پایدار گردد. اشاره به این میراث ماندگار تاریخی و ارایه چشم انداز توسعه مبتنی بر فرهنگ در این مقاله بررسی شده است.

هدف: پژوهش حاضر باهدف طراحی الگو از طریق شناسایی مؤلفه های اقتصاد دانش ­بنیان جهت نیل به توسعه دانش ­بنیان است که با استفاده از آراء و دیدگاه­های متخصصان انجام شده است.روش شناسی : پژوهش حاضر کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون است. واحد مطالعه این پژوهش شامل اساتید، کارشناسان و متخصصان نسبت به موضوع پژوهش است که به تعداد 52 نفر و از طریق روش نمونه ­گیری هدفمند انتخاب شدند. گردآوری داده ­ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. یافته ها: تعداد کدهای استخراج شده اولیه 1535 بودند که در مرحله بعدی به 353 کد و در مرحله کدگذاری ثانویه (محوری) به 42 کد فرعی تبدیل شدند و در مرحله کدگذاری گزینشی این تعداد به 9 کد اصلی تبدیل شدند.نتایج: توجه به اقتصاد دانش ­بنیان با تأکید بر توسعه دانش­ بنیان می تواند باعث بهره ­وری در تولید و خدمات را سبب شده به رونق اقتصادی کمک کند. ایجاد و توسعه کسب ­وکارهای مبتنی بر دانش ­بنیان نتیجه توجه به این موضوع است. دانش ­بنیانی می تواند به رقابت­ پذیری و نوآوری شرکت های دانش ­بنیان کمک نموده و موفقیت در بازارهای جهانی را رقم بزند. ارتقای سطح زندگی و توسعه پایدار از نتایج دیگر توجه به اقتصاد دانش ­بنیان با تأکید بر توسعه دانش ­بنیان است.اصالت و ارزش: این پژوهش نخستین پژوهش برای تبیین نقش اقتصاد دانش ­بنیان در نیل به توسعه دانش ­بنیان در کشور می­باشد.

هدف مطالعه حاضر ترسیم چارچوب مناسب برای طراحی و اجرای پروژه های مدیریت دانش در سازمان های تحقیقاتی و دانش بنیان با تاکید بر فرهنگ دانش است. ابتدا به روش کتابخانه ای متون نظری تحقیق بررسی شد. سپس، با استخراج شاخص ها و مولفه های موثر بر فرهنگ دانش، مدل مفهومی برای سنجش فرهنگ دانش طراحی شد. در پایان برای اعتبارسنجی ابزار تحقیق از طریق نظرسنجی و مصاحبه با خبرگان و در مرحله بعد به منظور اعتبارسنجی ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه بین محققان و کارکنان کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران توزیع و به روش اعتبار محتوا و اعتبار عاملی بررسی شد. برای پایایی ابزار اندازه گیری دو معیار همسازی درونی و آلفای کرونباخ به کار گرفته شد. از طریق مطالعه متون نظری و تحقیقات حوزه مدیریت دانش، اجزا، ابعاد، و عوامل موثر بر فرهنگ دانش شناسایی شده، سپس، مدل مفهومی فرهنگ دانش طراحی شد. نتایج ارزیابی متغیرهای ابزار نشان داد بین همه مولفه های مورد بررسی رابطه معناداری وجود دارد که نشان دهنده همسازی درونی بالای ابعاد پرسشنامه است. از طرفی، معیار آلفای کرونباخ با ضریب بالای 0.7 نشان دهنده پایایی ابزار بود.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه و هدف: گذار از صنعت وابسته به منابع طبیعی به صنعت دانش بنیان، یکی از بنیادی ترین چالش های توسعه در استان های دارای ساختار اقتصادی متکی بر منابع، مانند خوزستان است. در همین راستا هدف پژوهش حاضر شناسایی چالش های توسعه شرکت های دانش بنیان و واحدهای فناور در استان خوزستان است.روش و داده ها: تحقیق به روش کیفی و با رویکرد داده بنیاد اجرا شد. مشارکت کنندگان تحقیق، نخبگان استان خوزستان، شامل استادان دانشگاه و مدیران شرکت های دانش بنیان و واحدهای فناور بودند که 44 نفر آن ها به عنوان نمونه انتخاب شدند نمونه گیری به شیوه نمونه گیری نظری و جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته صورت گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از کدگذاری نظری صورت گرفت.یافته ها: مقوله های شرایط علی مستخرج از یافته ها عبارتند از؛ نبود فضای کارگاهی مالکیتی؛ پارک علم و فناوری خوزستان؛ تناسب نداشتن رشد کمی شرکت ها و توسعه کالبدی پارک علم و فناوری؛ افزایش هزینه های تولید در اثر کمبود فضای کارگاهی؛ ناتوانی پارک در برقراری امکانات اولیه فناوران؛ در اختیار قرار گرفتن سوله های صنعت و معدن توسط دلالان؛ اجرانشدن قوانین مصوب کشوری در خوزستان؛ و سرانجام خارج شدن تحقیق و توسعه از اولویت شرکت های دانش بنیان.بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد گذار از صنعت وابسته به منابع طبیعی به صنعت مبتنی بر دانش نه به دلیل ضعف بنگاه ها در دانش فنی، بلکه به دلیل موانع ساختاری، نهادی و اجرایی با کندی مواجه شده است.پیام اصلی: آنچه شرکت های دانش بنیان را از میدان تولید خارج می کند ضعف دانش فنی نیست؛ بلکه فراهم نبودن بستر ها و شرایط زیست مناسب برای شرکت های دانش بنیان در جامعه است.

یافتن پاسخی برای این پرسش که چرا ایرانیان تمایل به سخت کوشی برای نیل به آرمان ها و اهدافی دارند که در شرایط عادی امکان چندانی برای تحقق آنها متصور نیست، می تواند تا حدود زیادی ماهیت، تکوین، توسعه و پویش فرهنگ سیاسی ایرانی را تبیین کند. این مقاله با رویکرد مطالعات حوزه علوم انسانی و همچنین بهره گیری از برخی آموزه های موجود در چارچوب نظریات جامعه شناسی معرفت، می کوشد تا مبانی نظری و ریشه های معرفتی آرمان خواهی را در فرهنگ سیاسی ایرانیان شناسایی کند. مقاله با مفروض گرفتن این نکته که آرمان خواهی ایرانیان در موارد متعددی آنان را در مواجهه ناگزیر با نظم موجود جهان قرار داده است، این فرضیه را در مورد آزمون قرار خواهد داد که تاثیرات مداوم و همزمان ناشی از وجود سه عامل اندیشه ایران شهری، اندیشه اسلام شیعی و عامل جنوبی یا جهان سوم گرایی در باورهای جمعی ایرانیان، موجب ایجاد گرایش های آرمان خواهانه در فرهنگ و باور آنها شده است. برای آزمون این فرضیه، نخست مفهوم آرمان خواهی و سپس تاثیرات و چگونگی عملکرد عوامل سه گانه مذکور بر پیدایش و پویش آرمان خواهی در فرهنگ سیاسی ایرانی بررسی خواهد داشت.